Pin Ion

Pin Ion es un banda finlandese qui sona musica rock. Io cognosce le cantante del gruppo, H-P (istos es le initiales del nomine, que remane un secreto non revelabile), que es anque le marito del arrangiator artistic de nostre gruppo theatral. Heri le cinque pinniones sonava in le bar Texas, que nonobstante le nomine se trova in le centro de Helsinki, e io vadeva con alicun amicos a audir lor musica. Alicun cantos esseva in finlandese, ma le major parte esseva in anglese; totevia isto non significa que io poteva comprender lor texto, que esseva difficilemente audibile (ma isto es un “problema” commun al cantos rock, especialmente quando illos es sonate a alte volume in un parve local). Ma le musicas esseva appreciabile e postea audir los in le bar io ha discargate alicun mp3-es del mesme cantos del sito del Pin Ion-es e los trova multo belle. Io ha prendite le occasion pro facer alicun photos del evento, que vos pote “admirar” in le galleria.

Le presidente del republica italian ignora le constitution?

(pro le lectores qui lege iste blog pro le prime vice: le lingua usate es interlingua, un lingua international immediatemente comprensibile per milliones de personas sin necessitate de studio previe) Giorgio Napolitano, le actual presidente italian, ha heri (23 Julio 2008) firmate un importante lege, technicamente appellate “lodo Alfano” (e non technicamente appellate “lege porcada”), que dona le immunitate juridic total al quatro plus importante cargas politic pro le exercitio de lor mission: le presidente del republica, le prime ministro (qui actualmente es le sempre-innocente Silvio Berlusconi), e le presidentes del duo cameras parlamentari. Iste lege, que esseva necessari pro ridiculisar le democratia italian, pare esser in conflicto con le tertie articulo del constitution italian, que dice: “Tote citatanos [...] es equal in fronte al lege, sin distinction de sexo, racia, lingua, religion, opiniones politic, conditiones personal e social. [...]”. Le “lodo Alfano” es un lege ordinari, ergo illo non pote contradicer o modificar lo que es scripte in le constitution (solmente un lege constitutional pote limitar un lege constitutional); ma alora, como conciliar le duo cosas? Le conclusion es simple: si tote citatanos es equal in fronte al lege, ma le presidente del republica e su amicos intime non lo es, isto significa que iste quatro personas non es citatanos italian. Le presidente del republica italian, durante le periodo de su carga, non es un citatano italian. Esque ille va restituer su passaporto? In omne caso, le italianos es governate per quatro refugiatos, que ha un altissime probabilitate de esser criminal: de facto, benque le impunitate dura solmente pro le periodo de lor mission, le facto que illes es vetule e le lentessa del justitia italian es quasi un garantia que illes nunquam pagara pro lor crimines — que illes pote committer apertemente. Que pote facer le citatanos italian pro stoppar iste “banda del quatros”, como le popular humorista Beppe Grillo los appella? Si le justitia non ha poter super illes, le unic maniera es eliminar les physicamente, ma le lege non lo consenti. Alora, on pote solmente attender, e sperar que le natura face su corso rapidemente, ante que illes committe crimines irreparabile. Deo, salva nos! Mi dedica al membros del banda del quatro

Picnic in Suomenlinna

In compania de Lassi e mi hospites de Taiwan, Yiju e June, nos ha vadite a Suomenlinna pro facer un picnic. Le photos es in le galleria, ubi on pote admirar un version magnificate de iste juvene estimator de Batman,

un incredibile collision de un nave contra le insula,

(pro illes qui vole creder lo) e un ave — non me demanda le nomine, io es ignorante — que ha girate su capite de 360 + 180 = 540 grados:

Obviemente in le galleria il ha photos multo plus belle de istes, ma io es troppo timide e modeste pro monstrar lo al prime pagina. Va e admira los in contemplation! Oh, io debe commentar anque iste photo, alteremente on non comprende perque io lo poneva in le galleria:

Isto es le folla que voleva prender le barca pro retornar a Helsinki: multo plus de quanto le barca (que es comocunque multo grande) pote portar. Alora un parte de illes ha remanite in Suomenlinna pro altere 20 minutos, a attender le barca successive. Si on considera le position del photographo, il non es difficile imaginar que ille face parte del secunde gruppo...

San Petroburgo, parte 3

Un ecclesia que multo me place exteriormente, ma que io non visitava internamente, es illo del Salvator super le Sanguine Versate:

Ecclesia del Salvator sur le Sanguine Versate
Le cupola plus alte pare pertiner a un gelato

Le die sequente, dominica, nos habeva in programma le visita al fortalessa de Petro e Paolo, ma un pluvia insistente nos discoragiava, e in ultra nos non habeva sufficiente energias pro saltar super le pontes altiate que duce al insula ubi le fortalessa se trova. Le pontes normalmente non es altiate durante le die, ma solmente in le nocte; totevia, ille die esseva un die festive in Russia (le festa del familia, si io non erra), e il habeva alicun celebrationes que imponeva le apertura del pontes:

Io voleva saltar, ma le policia me stoppava — homines de poca fide!

In le postmeridie le tempore se ameliorava, e nos lo passava in un parco de amusamentos. Io probava alicun attractiones extreme, le plus “forte” del quales esseva iste (io sape que illo pare quasi innocue, ma on debe probar lo pro comprender!):

Io voleva saltar, ma le policia me stoppava — homines de poca fide!

Con isto, se completa le narration de lo que io ha vidite in San Petroburgo. Ma si alicuno me demandava qual es le cosa que plus me ha impressionate in iste viage, io responderea que illo non es in iste lista. De facto, illo non es in San Petroburgo, ma in un village vicin, del qual io non pote dicer le nomine (ma que le plus attente de vos trovara facilemente in le galleria):

Un ridente village, de location incognite

Yulia non voleva que io prendeva iste photos, e non vole que io dice que iste village se trova in Russia; pro iste ration, io non va dicer lo. Ma io debe absolutemente dicer que, ben que le exterior del casas e del palacios da un impression miserabile, le interior (al minus lo que io ha vidite) es multo plus dignitose del interior de mi appartamento in Helsinki que, como mi visitatores sape, jam es excellente. Le elementos plus importante de iste village es, in ordine crescente, un statua de Lenin,

Ille es identic!

le hospital,

Io ha resistite a un tentativa de censura

e, sin umbra de dubios, le theatro:

Faustus ha essite hic!

Vos debe excusar mi senso de humorismo tanto academic. De facto, io esseva fortemente attracte per iste village; le conditiones del infrastructuras public, evidentemente negligite per le administratores del municipalitate, contrasta con le bontate e le spirito de initiativa del personas qui vive in le area: mi impression es lo de un loco que le incurantia vole oblidar, e que le inhabitantes vole resurger. Per isto, io experiva admiration pro ille gentes qui vive, labora e ride in lor pais. Oh, ma io non ha ancora scribite qual es le recordo plus importante del viage:

Le tubos!

Jam on los poteva vider in le photo precedente: le tubos es ubicunque in le village. Il ha passerellas pro le pedones que los superpassa, e pro consentir le passage del carros le tubos se altia del terreno e forma portales multo characteristic. On me diceva que solmente in ille village il ha iste situation. Le question successive es: que passa in iste tubos? Aqua calide. Si, isto es le responsa. Io non comprende como isto pote functionar durante le hiberno, e quando io ha demandate explicationes, on me ha respondite que, quando le tubos ha essite placiate in le village, isto esseva le solution plus economicamente conveniente. Io imagina que le convenientia de ille momento ha essite destruhite per le expensas del dispersion del calor in le annos sequente, ma como sempre eveni, le solutiones temporari es le plus permanente (si io non erra, isto es anque un expression popular russe). Io spera que, in un futuro proxime, le administration municipal construe tubos sub le terreno; ma sin remover le tubos existente, assi que multe altere touristas pote passar sub illos.

San Petroburgo, parte 2

Multe photos in le galleria es prendite durante un tour in barca, con un voce que commentava e narrava le historia del locos e del monumentos. In russo, ma fortunatemente mi interprete personal me traduceva le informationes essential pro le superviventia.

Le Palacio de Hiberno, quasi indistinguibile del acqua e del celo

Infortunatemente le faciada principal del Palacio de Hiberno, lo que se monstra del placia (appellate originalmente “le placia del Palacio”) esseva sub manutention, coperite per structuras metallic e panellos touristicamente non multo appreciabile, e pro iste ration illo es absente del album photographic. Pro compensar iste mancantia, vos pote gauder del vision de iste palacio:

In honor de mi fratre, un rarissime exemplar de ambassada japonese

Postea, nos ha admirate le cruciator Aurora (o “Avrora”, con le pronunciation russe), del qual io ha legite le historia ante duo minutos, in Wikipedia (le mesme pagina es disponibile in varie linguas, estraniemente non interlingua), e pote assi narrar vos que illo esseva “baptisate” in le majo del 1900, e ergo es optimisticamente plus vetule que le major parte de vos.

Le cruciator Aurora, actualmente un museo

In continuar le percurso in barca, nos navigava proxime al Jardin de Estate, anque isto appellate con multe originalitate. Ma isto nos consenti al minus de saper que le Czar russe passava su hibernos in un palacio, e su estates in un jardin. Al termino del excursion nautic, nos promenava per le centro del citate, e un del attractiones plus remarcabile es securmente iste,

le museo del chocolate!

Nos non lo visitava, habente le suspecto que un barra de chocolate plus vetule que 50 annos non es probabilemente bon a mangiar, ma supertoto io crede que si, 50 annos retro, altere personas non lo mangiava, il debeva haber un motivo. Un altere cosa curiose se trovava in le placia del Palacio:

Un simplice autobus?

Nonobstante le apparentias de un autobus ordinari, si on reguarda attentivemente le pictura on pote leger “WC”; iste autobus es parcate in le placia como WC mobile e estheticamente non horribile. O forsan illo es un bus totalmente ordinari, ma le autista ha oblidate de clauder le portas, e le publico con urgentias los usa pro exercitar lor besonios primari. De un cathedral multo alte io ha prendite alicun photos panoramic del citate, ma necun de los es digne del publication in prime pagina. Nos ha continuate le promenada in un parco, ubi il habeva plure festeamentos de matrimonios, principalmente a scopo photographic (al minus isto es mi impression). Oh, io quasi oblidava de celebrar le technologia futuristic de San Petroburgo! Vide isto:

Ancora venti secundos

In alicun lumines pro le traffico pedonal il ha le indication de quante secundos on debe ancora attender, si le signal es rubie, o de quante tempore on ha a disposition pro passar, si illo es verde. Io dubita que isto va altiar considerabilemente le nivello qualitative del vita del citatanos, ma il es un cosa que io non memora de haber vidite in ulle altere loco. Del altere latere, le indicationes temporal que il ha in le stationes del metro es, in mi opinion, totalmente inutile: illos monstra le tempore passate del ultime traino o, in altere parolas, quante secundos ha passate desde le arrivata del precedente traino. Pro abbatter ulteriormente le utilitate de iste indication, on me ha dicite que le trainos non sempre passa con le mesme frequentia, assi que le cognocentia del tempore passate del ultime traino pote esser utile solmente pro lamentar se con expressiones simile a iste: “Io ha mancate mi traino pro solmente X minutos e Y secundos!”. Fin del parte 2 Io va scriber le resto in un futuro insperabilemente proxime Per ora, continua a reguardar le photos in le galleria!

San Petroburgo, parte 1

Como promittite, io va scriber super mi viage a San Petroburgo, realisate le fin de septimana passate; si, solmente duo dies, sabbato e dominica, in expectation de vader pro un periodo plus longe in augusto. Pro initiar, io presenta le medio de transporto:

Ford Transit!

Le partentia esseva fixate al horas 20:00, ma esseva posticipate de circa medie hora a causa de alicun viagiatores in retardo; evidentemente le compania del mini-bus prefere attender medie hora que perder 25 euros de billetos (si, isto es le precio!). E isto pare esser un situation bastante normal, perque necuno protestava o se lamentava. Le viage ha requirite circa 7 horas, ma gran parte de iste tempore esseva empleate pro recuperar alicun viagiatores que se trovava in varie partes del Finlandia (fortunatemente non troppo distante de Helsinki), como Vantaa, e, al conclusion del viage, pro portar a varie addresses specific de San Petroburgo les qui lo demandava (fortunatemente le possibilitate non es extendite al complete territorio del Russia). Alteremente, io crede que le viage haberea requirite solmente 5 horas, viste anque que nos esseva multo fortunate in le passage del confinio (il non habeva quasi ulle persona ultra a nos). Al matino, quando io ha arrivate a destination, mi amica Yulia me attendeva con su patre, pro portar me a casa. No, io non va explicar qui es Yulia! Per le automobile, isto requireva non plus que 20 minutos, durante que quando in le sequente dies nos refaceva le mesme percurso con medios public (bus plus metro), le tempores se dilatava, e le transporto prendeva circa trenta o quaranta minutos. A iste proposito, ante mi viage un amica russa me diceva que alicun turistas italian qui visitava San Petroburgo esseva multo impressionate per le profonditate del metro; e io confirma lor impression: le tempore que prende le scalas mobile pro vader a basso es circa 3 o 4 minutos, dependente del station. Il ha 4 lineas de metro, a nivellos differerente.

Un station del metro — Площадь Александра Невского (placia de Alexander Nevsky)

Iste photo del metro me ha costate le bellessa de 100 rublos perque immediatemente post que io lo ha prendite, un officiero de policia me ha communicate que il es prohibite prender photos del stationes, como mesura anti-terroristic. Ridicule, nonne? Excludente le facto que le photos del stationes es presente in abundante quantitate in le internet, io dubita que terroristas essera fermate per iste prohibition, sia perque illes poterea facilemente prender photos sin que le policiero les vide, sia perque le policiero es quasi sempre absente e sia perque probabilemente illes non essera espaventate per le pagamento de iste grandissime summa de danaro. Mmm... attende... quante euros vale 100 rublos? Circa 3. (Tres, TRES, TRES). Ah. Fin del parte 1 Io va scriber le resto in un futuro sperabilemente proxime Per ora, reguarda le photos in le galleria!

Attende...

Le actualisation de mi blog, que jam esseva infrequente, in le ultime tempores es ancora plus critic, quasi inexistente. E le cosa le plus grave es que io non saperea dicer qual es le rationes de isto. Un ration poterea esser le aquisition de un Nintendo Wii, accompaniate per Mario Kart (si tu anque lo ha, e vole excambiar le codice, scribe me), que es un passatempore irresistibile; o forsan le passion photographic, viste que multe de mi recente invios concerne le photographia; o forsan... un femina? No, isto non pote esser! Qualcunque sia le ration, io promitte solemnemente que in breve tempore io devenira diligente e vos informara super le recentissime (e brevissime) viage a San Petroburgo (ubi io passava mi fin de setimana, e ha retornate heri nocte).

Pro calmar vostre ardente expectation, io vos contenta con le exhibition in le galleria de mi secunde pellicula 35mm. Iste vice io ha demandate al boteca photographic de dar me le photos in version digitalisate, in un CD; le costo total (developpamento plus scannerisation) es de 13 euros, e io ha essite multo satisfacite per le resultato.