lunedì 19 dicembre 2011

Generationes passa

Recentemente io ha perdite mi ultime granparente qui ancora esseva in vita, mi granmatre. Nonobstante, io non es triste: io es secur que illa es, como mi altere granparentes, gaudente del Paradiso, e que io ha ancora un sancto in plus que velia super me.

Quando io pensa a mi granparentes, un pensata recurrente, que a vices me opprime, es super le curas medic que illes recipeva: io spera e preca que nostre desperate effortios de salvation non les creava plus de sufferentia. E io sempre pensa que, si un die le destino me rendera sin parolas e expressiones, io vole continuar mi vita con curas natural, sin emplear ulle technologia como alimentation o respiration artificial. Le amor de mi amatos essera le cura le plus efficiente.

Io spera que mi granparentes sentiva nostre amor anque in le conditiones le plus difficile; io, certemente, sempre sentiva lo de illes.

Etichette: ,

1 Commenti:

Blogger Martijn ha detto...

Condolentias, amico.

25 dicembre 2011 04:38  

Posta un commento

Iscriviti a Commenti sul post [Atom]

<< Home page